‘... Ik geloof in de schoonheid van absolute eenvoud...’
‘... Ik geloof in de schoonheid van absolute eenvoud...’
Column





...

Verboden liefde
Ik zal het meteen maar bekennen: ik ben verliefd... op mijn iPad. Nee, dat niet alleen: ik ben ook verliefd op mijn iPhone. Sterker nog: ik ben verliefd op Apple. En die verliefdheid duurt al 25 jaar...
25 jaar verliefd. Hoe doe je dat?
In die verschrikkelijke DOS-tijd was het niet moeilijk: één beweging met de muis was genoeg om hem nooit meer los te willen laten. Maar de Cyborg Army van ICT trad snel op. Onverbiddelijk. Tenzij je - zoals ik - de mazzel had van een baas met invloed. Anderen bleven verbannen naar het Siberië van IBM en Microsoft. Brrrr... Gelukkig dooit het daar nu al jaren en is het er ook vergeven van de (grijze) muizen, zij het zonder multi-touch.
Het woord Apple was al die tijd een vloek binnen de organisaties waarin ik kwam, behalve in de DTP-afdelingen. Ik hield mijn liefde dus maar voor me. En verboden liefde... groeit.
Sinds de iPhone hoeft dat verstoppen niet meer - Pfff, wat een opluchting! zou je zeggen. Organisaties omarmen deze nano-computer bij bosjes. Tuurlijk: ze keken een paar jaar de kat uit de boom, maar nu gaat het snel. De iPad is al helemaal een home-run-mepper: alle reserves lijken overboord. Vrij naar Abraham Lincoln: Toon mij een bedrijf zonder iPad en ik toon u een bedrijf zonder visie. ;-)
En toch verandert de liefde... Was mijn geliefde mooier in het halfduister? Is haar huid toch wat gerimpeld en vaal in de volle zon? Nee, integendeel. Nog steeds voel ik verbijstering bij het gemak waarmee ik gewoon mezelf kan zijn, kan doen wat ik wil zonder ondoorgrondelijke bezweringen uit te voeren. Met software die gewoon werkt op elke Mac of iPhone die je koopt. Nooit hardware te hoeven upgraden. Niet te hoeven letten op specs en techs en spyware. Plug & Play, maar dan echt... Sterker nog: als complete amateur in een half uur een eigen website kunnen maken en publiceren. Nee, de verbijstering blijft zelfs toenemen.
En dan die iPad... De revolutie gaat sneller dan ik voor mogelijk hield. Weet je nog, dat ICT-bolwerk Gartner? Dat internationale researchbedrijf met 650 analisten dat de hele ICT-wereld ontleedt, onderzoekt en beschrijft in rapport na rapport? Net als IDC doen ze ook statistische analyses, prognoses etc. En steevast dienden ze de gevestigde orde en negeerden ze Apple (en dat is een understatement ;-) Echte specs & techs boys. Wat blogt Tom Austin op 30 augustus 2010, Gartners Vice President met 40 jaar ICT-ervaring?
Eerst beschrijft hij dat hij iPads overal gebruikt ziet worden, zelfs in de bouw, de fabriek en de medische wereld. Dan blogt hij: The iPad is transformational because it just simply works. Most executives will use instant on, highly reliable (flash based), long-life tablets like the iPad. En alsof dat niet genoeg is nog even dit signaal naar de gevestigde orde: The iPad is a mortal threat to most PCs in existence today.
Let wel: dit gaat over een apparaat dat 27 januari 2010 werd gelanceerd. In Nederland arriveerde het 23 juli. Transformational. Mortal Threat. Bye bye PC?
Hoe voelt al die hype voor een aanbidder van het eerste uur? Als erkenning? Genoegdoening misschien zelfs? Hmmm. Hoe zal ik het zeggen? De laatste maanden voel ik me verward. Ja, een beetje van slag. Apple was exclusief. Betaalbaar, maar toch klasse. Je wist dat je verkeerde in een cirkel van mensen met smaak en guts. Een soort geheim genootschap dat dezelfde wereld door een andere bril zag dan anderen. Niet beter, maar onmiskenbaar anders.
Ineens staat alles op zijn kop: wie in 2009 een slimme telefoon kocht, kocht Apple. Toch? En wie nu een kleine computer koopt, neemt een iPad. Zelfs Gartner zegt het. Is dan ineens iedereen lid van dat genootschap, op een enkeling na? Heeft nu ineens iedereen smaak en guts? Werkt nu binnen een paar jaar heel mobiel Nederland met apparaten die gewoon werken en de modernste software draaien zonder beperkingen? Zelfs de Mac’s rukken op binnen het bedrijfsleven. De Cyborg Army verslagen? Het Duistere Rijk eindelijk passé? Het lijkt wel zo. Kijk maar op het gemiddelde terras en de iPhones glimmen je tegemoet.
Owww, wat saai!
Hoe blijf je verliefd als je geliefde door elke hand gestreeld lijkt te worden? Van scholier tot oma, van verkoper tot directeur, van DIV’er tot... Eind van een tijdperk? Tijd voor een nieuwe geliefde?
Nee! Ik heb iets ontdekt. Een geheim dat maar enkelen echt doorgronden: de Cyborg Army slaat terug! Sterker nog: er zijn nu twee armies. Het oude leger - Microsoft - heeft de slag verloren. Maar er is nog een tweede leger. En daar is mijn hoop op gevestigd: dat leger is niet even revolutionair en puur als Apple, nee - en dat is het geheim - het vertegenwoordigt alle principes van de oude heerser: kopieer Apple en... leve de specs, leve de techs, leve de spyware! En op elk mobieltje draait een andere variant van het systeem, zodat niemand met de laatste versie werkt (tenzij je een nieuwe koopt ;-)
Ja, inderdaad, het geheime wapen van de nieuwe Cyborg Army heet Android. Telefoonmakers krijgen het gratis van Google. Onweerstaanbaar toch? Google verdient de investering terug aan de mobiele advertenties. Als Microsoft de mobiele oorlog had gewonnen, had het op de bekende * kuch * subtiele * kuch * wijze kunnen beïnvloeden welke zoekmachine gebruikt werd. En omdat ‘mobiel’ de toekomst is, had zoekmonopolist Google dan de poorten kunnen sluiten. Tja, dan moet je wat. En als Microsoft eenmaal nederig toekijkt, kan Google gewone prijzen gaan rekenen voor Android. En dan zijn we terug bij af.
En wat vindt deze verliefde jongeling hiervan? Ik geniet. Laat het genootschap maar weer geheim worden. Laten al die handen maar andere geliefden strelen dan de mijne. Sommigen kiezen hun geliefde met een meetlat en vergrootglas, op zoek naar de perfecte maten en kleur haar en nemen de frustraties en gebruiksaanwijzingen voor lief. Laat ze. Ik geloof in de schoonheid van absolute eenvoud en het genot van ongeremd jezelf kunnen zijn!
Reacties? Commentaar?
Sterke behoefte om een gastcolumn te schrijven die deze column aan SNIPPERS scheurt? ;-)
You’re welcome! Klik hier.
maandag 30 augustus 2010

Columnist
Simon Been richtte in 1997 het Papieren Tijger Netwerk op en knabbelt graag op een Tijgernootje of -oortje. Zijn profiel staat in de rubriek Mens achter de Tijger.
De Column is een rubriek waar Papieren Tijgers hun licht kunnen laten schijnen over iets actueels, maar dan met een beetje afstand en een knipoog.
Uiteraard streven we naar een paar leuke, vaste columnisten, maar er is altijd ruimte voor extra’s. Stuur je Column met een bijpassende foto of illustratie naar redactie@papierentijger.net.
Papieren Tijgers, Digitale Spinnen, we zijn erg druk allemaal. Bezige baasjes, hoor, die document- en kennisprofessionals... Soms is het even tijd voor ietsje meer afstand, een knipoog, bezinning op het alledaagse.
Apple iPad
DISCLAIMER
Deze column bevat de hoogst persoonlijke mening van de auteur en vertegenwoordigt niet het officiële standpunt van het Papieren Tijger Netwerk ;-)