‘Ik ben een Papieren Tijger en daar ben ik trots op!’
‘Ik ben een Papieren Tijger en daar ben ik trots op!’
Column

...






Over (papieren) tijgers gesproken…
Je gelooft het of je gelooft het niet, maar laatst kwam ik twee weken lang elke ochtend en elke avond langs drie tijgers – op weg naar mijn werk.
Zielig, achter tralies op een industrieterrein tussen fabrieksgebouwen en weilanden, op tussenstop voor het volgende circus optreden, in het gareel gehouden, met nauwelijks ruimte om te bewegen en de hele dag alléén maar langs rijdende vrachtwagens ziend. Ik had het met hun te doen!
Maar ze deden me ook denken aan het Papieren Tijger Netwerk, en opeens kwam de vraag in me op: wat betekent ‘papieren tijger’ eigenlijk? Waar komt dit begrip vandaan? Vaag kon ik me herinneren, dat het iets met bureaucratie, maar ook met China en Mao te maken heeft. De papieren tijger, die erg machtig en gevaarlijk lijkt, maar dit niet is, en uiteindelijk ergens diep in een la of waar dan ook verdwijnt.
Tja, en daar was ik niet zo tevreden mee, oftewel dit beeld correspondeerde helemáál niet met waar ik me aan verbonden heb – het Papieren Tijger Netwerk.
Het PTN associeer ik veel meer met ons klein ‘huistijgertje’ Kees (zie foto) – levendig, soms ondeugend, soms verrassend, soms wel ook in het gareel te houden, soms een spin achtervolgend, en vooral héél vaak heerlijk spinnend van het leven genietend!
Reactie van Simon:
Prachtig, Helga, dat beeld van dat speelse Tijgertje. Het past perfect bij wat het netwerk voorstaat: enthousiast, nieuwsgierig, vastbijtend, met een kwinkslag - maar ook: oorspronkelijk en kritisch.
En die naam... Papieren Tijger is niet zomaar een naam, maar een geuzennaam met een knipoog. In de grijze oudheid was ons vakgebied voor leken zoiets als het 'hoeden van papier'. In de volksmond is een Papieren Tijger ook iets of iemand waarvan niets valt te duchten. En daarmee was wel ongeveer beschreven hoe tegen velen van ons ooit werd aangekeken: tandeloze hoeders van papier, weggestopt in de kelder. Die Papieren Tijgers leken we dus zelf...
Maar... inmiddels is dat ballonnetje wel doorgeprikt: moderne Papieren Tijgers hebben het accent op Tijger en zijn bovendien soms eerder Digitale Spinnen in een web van informatie en kennis. Ze laten hun tanden zien, bijten zich vast in nieuwe vormen van dienstverlening. Hebben scherpe oren om in te kunnen spelen op de verlangens van de klantorganisatie. En een kraakheldere blik om een visie te ontwikkelen in de veranderlijke wereld in dit intranet-tijdperk.
Papieren Tijger is een koosnaam geworden. Nee, een geuzennaam, zoals ik net al schreef. Wikipedia zegt hierover:
"Een geuzennaam is een erenaam die men zichzelf geeft, terwijl deze oorspronkelijk door anderen als scheld- of spotnaam werd gebruikt"
Sterker nog:
"Kenmerkend voor een geuzennaam is dat de benaming door velen binnen de groep geaccepteerd wordt – men noemt zichzelf zo – maar dat het gebruik door buitenstaanders als beledigend wordt ervaren."
Kortom: ik ben een Papieren Tijger. En daar ben ik trots op!
Simon Been
Reactie van Helga
Ik zal ‘Papieren Tijger’ voortaan met trots als geuzennaam gebruiken!
dinsdag 13 april 2010

Columnist
Simon Been richtte in 1997 het Papieren Tijger Netwerk op en knabbelt graag op een Tijgernootje of -oortje. Zijn profiel staat in de rubriek Mens achter de Tijger.
De Column is een rubriek waar Papieren Tijgers hun licht kunnen laten schijnen over iets actueels, maar dan met een beetje afstand en een knipoog.
Uiteraard streven we naar een paar leuke, vaste columnisten, maar er is altijd ruimte voor extra’s. Stuur je Column met een bijpassende foto of illustratie naar redactie@papierentijger.net.
Reactie? Commentaar? Tip voor een Gastcolumnist? Klik hier.
Papieren Tijgers, Digitale Spinnen, we zijn erg druk allemaal. Bezige baasjes, hoor, die document- en kennisprofessionals... Soms is het even tijd voor ietsje meer afstand, een knipoog, bezinning op het alledaagse.
Door Helga Dietrich
Dit is Kees